قصه جديده

الحلقة الرابعة ~~

قصة أحببــــتـــك ♥ بعــــد ♥ الزواج ♥

كانوا يصعدون السلم معه وهم يهنؤنه ويباركون له ويمزحون حتى سمعوا صوت كسر و اصوات عاليه من الداخل … تسمر جاسر على باب المنزل وهو يسمعها تقول بكررهه بكرهه . مش عايزاااه …
الام بحرج : اتفضل يابنى .. اتفضلوا يا ولاد
كريم : امشى يا جاسر .. اتحرك
جاسر بصوت مخنوق : بتكرهنى ؟؟
احمد : يلا يا جاسر
محمد : امشى بس وادخل دلوقتى .
ليجدوا فتاتان يخرجان من الغرفه …..
أسيل : محمد .!!!
محمد : هو فى ايه مالها ؟
كريم : طيب نقعد جوه مش هنفضل ع الباب

دخلت الام لها ومسكتها من معصمها ….
سهير : الراجل جه بره وابوكى واخواتك فى الطريق .. عدى اليوم على خير يا اميره بدل ما ابوكى يبهدلك
اميره : سبونى فى حااااالى .. سبوووونى
خرجت سهير من غرفتها وذهبت لهم …..

قصت عليهم اسيل وداليا الحكايه من البدايه …
محمد :طيب لو الحكايه كده انا هدخل اشوفها بقى
جاسر واسيل فى نفس الوقت : تدخل فين ؟؟؟
كاد محمد ان يرد ولكنه توقف عند دخول الأم ….
سهير : خمس دقايق وهتكون جاهزه ..
اكتفى جاسر بأبتسامه ….
حتى وجد نبيل و عز وحوريه وزياد امامهم وهم يضحكون
عز : عاملين ايه يا ولاد ؟
اجاب الجميع .. تمام الحمدلله
عز : امال فين اميره يا سهير
سهير : بتجهز .. عز عايزاك ثانيه واحده
عز : طيب عن اذنكم يا جماعه …

نبيل : هو فى ايه يا ولاد ؟
جاسر : لا ابدا يا بابا بس اميره لسه مخلصتش
نبيل : ماشى … مبروك يا حبيبى
جاسر بأبتسامه بسيطه : الله يبارك فيك
كان محمد ينظر لأسيل بأبتسامه عندما رئى انفعالها عندما قال انه سيدخل لأميره .. بينما هى كانت لا تعيره انتباهها … وكان احمد ينظر لحوريه ويبتسمان وكريم كان يتحدث مع داليا فى امور كثيره واعجب كل منهما بالاخر بينما جاسر كان يفكر ليه بيحصل كده ؟….

عز : فى ايه ؟
سهير : اميره بعد ما الكوافيره ظبتطها دلقت مايه على نفسها وبوظت شكلها والى عليها مش عايزاه مش عايزاه …
عز : كده طيب انا دخلها ….
قام عز بطرق الباب ..
عز بصوت صارم : افتحى يا اميره
اميره : مش فاتحه سبونى فى حالى
عز : افتحى بدل ما اكسر الباب عليكى
قامت اميره لتفتح الباب ودخل والدها … وامسكها من شعرها
عز : انا مش قولتلك تعدى الجوازه دى ع خير .. انتى مبتفهميش ليه ..
اميره : متجوزنيش ابوس ايدك يا بابا
عز : عايزه تكسفينى قدامهم .. طول حياتى عمرى ما رفعت ايدى عليكى .. هتخلينى امدها عليكى وانتى كبيره كده .. وانا الى فكرك كبيره و عاقله ..
اميره بصوت عالى يسمعه الجميع : انت ازاى اب .. عايزانى اتجوز واحد معرفوش ومش بحبه علشان انت عايز كده .. انا مش كرسى صالون بتبعيه علشان لقيت حد هيحافظلك عليه انا بنى ادمه بحس وعندى مشاعر مش حته شطارنج تحطها مكان ما انت عايز حرام عليك حراااااااااام
ثم مره واحده ….
****************

اميره بصوت عالى يسمعه الجميع : انت ازاى اب .. عايزانى اتجوز واحد معرفوش ومش بحبه علشان انت عايز كده .. انا مش كرسى صالون بتبعيه علشان لقيت حد هيحافظلك عليه انا بنى ادمه بحس وعندى مشاعر مش حته شطرنج حرام عليك حراااااااااام
ثم مره واحده …..
بـــــابــــا ……
ليدخل زياد فجاءه الى الغرفه ..
زياد : بابا . مالك فيك ايه .؟ رد عليا ..
اميره : بابا .. انا اسفه رد عليا يا بابا
نبيل : انتو لسه هتتكلموا قوموا نوديه مستشفى
اسنده الجميع الى المستشفى وركبوا سيارتهم ماعدا جاسر واميره ظلوا فى الشقه .. جاسر يقف امام غرفتها وهو ينظر لها نظره الم .. حزن … انكسار ….
جاسر : غيرى هدومك وانا مستنيكى بره علشان نروحلهم
هزت اميره رأسها بالأيجاب ثم اغلقت الباب وغيرت ملابسها وخرجت له ….
اميره : انا خلصت
جاسر : يلا
وفى السياره اتصل بهم ليعرف مكان المستشفى ……. وعندما وصلوا وقف الجميع فى الخارج الكل ينظر الى اميره التى هى السبب فى وجوده فى المستشفى … خرج الدكتور من الغرفه …
الدكتور : مين اميره وجاسر ؟
جاسر : انا
اميره : انا
الدكتور : لو سمحتوا تعالوا معايا
فى الداخل …
عز بصوت بسيط : انا اسف يا اميره انى مكنتش الاب الى تتمنيه وبيفرض عليكى حاجات مش عايزاها .. انا كان كل همى اشوفك مع انسان كويس وهيخاف عليكى وبيحبك
اميره بدموع : بابا متكملش . انا اسفه وهتجوزوا والله صح يا جاسر مش احنا هنتجوز … بابا قوم بالسلامه متسبنيش انا اسفه والله انا اسفه
عز بصوت متقطع : اتجوزوا النهارده يا ولاد . لو كان لسه ليا خاطر عندكم .. عايز ابقى مطمن عليكى يا اميره .. عايز ابقى مطمن عليكى يا بنتى وانا مش عايش معاكوا
جاسر : اهدى يا عمى واحنا هنتجوز النهارده متقلقش .. المهم حضرتك تقوم بالسلامه
ليدخل زياد .. يعنى ايه مينفعش اشوف ابويا انتو مجانين ؟؟
زياد : بابا انت كويس صح ؟
عز : زياد انت دلوقتى الراجل بتاع البيت خلى بالك على اخواتك البنات وعلى مامتك اوعى تسبهم لوحدهم يا زياد انا مخلف راجل صح ؟
زياد بدموع : بابا انت قصدك ايه ؟ لا انت هتعيش صح صح ؟
عز : خلو بالكو من بعض واعملوا زى ما قولتلكوا فهمنى يا ….
ليتوقف جهاز النبض فجاءه ..
زياد واميره : باباااااااا ..
لتذهب اميره وتهزه بعنف …
اميره : بابا انت مموتش صح .. يا بابا انا اسفه والله مكنتش اقصد وهتجوزوا بس قوم معاانا يا بابا قووم
ليذهب جاسر ويشدها اليه ويضمها ودموعه تنهال على خديه
جاسر بحزن : اهدى يا اميره اهدى
اميره بدموع: ابعد عنى بابا عايش وهيقوم معانا دلوقتى
زياد بصدمه : انتى السبب انتى السبب
اميره : انا يا زياد
زياد : ايوه انتى منك لله يا شيخه منك لله انا مش عايز اعرفك تانى مش عايز اشوف وشك … انتى السبب فى موت بابا
الدكتور : اطلعوا بره اتفضلو برررره
ليخرج الجميع وهم يبكون …
نبيل بسرعه : فى ايه عز ماله ؟
سهير بصدمه : لا مش معقول اللى فى دماغى صح
زياد بدموع : هى السبب … هى السبب
سهير : انا مش مسمحاكى يا اميره . مش مسمحاكى
حوريه : يعنى ايه فين بابا ؟؟ انطقووووا
نبيل : ما تتكلموا
زياد وهو يشاور على اميره : هى دى الى موتتوا هى دى انا مش مسامحك يا اميره مش مسامحك
محمد : يا جماعه وحدوا الله .. الاعمار بيد الله
كريم : صلو على النبى ربنا يسكنه فسيح جناته
ظلت اميره تنظر لهم وهى تبكى ثم هرولت مسرعه وهى تأخذ حقيبتها وتخرج خارج المستشفى…… ظلت داليا واسيل يناديان عليها ولكنها تجاهلتهم …. لحق بها جاسر …
جاسر : اميره اهدى واقفى اسمعينــــى
اميره : عايز تقولى ان انا السبب فى موته مش كده
جاسر : لا انتى راحه فين ؟
اميره : راحه فى داهيه محدش ليه دعوه بيا
جاسر : ماشى وانا جى معاكى الداهيه دى اتفضلى اركبى معايا
اميره : جاسر ودينى البيت انا مش هعرف اعيش معاهم وهما كلهم بيتهمونى كده والله انا مكنش قصدى والله ما كنت اقصد ان ده يحصل
جاسر وهو يمسك يدها : انا مش هسيبك اركبى وانا هوديكى