قصه جديده

الحلقه الخامسه والسادسه
الحلقة الخامسة ~~

قصة أحببــــتـــك بعــــد الزواج ♥

بعد مرور ساعتين وكتب الكتاب
توقف جاسر بالسياره …
جاسر : هتيجى معايا بتنا يا اميره
اميره بسخريه : احسن من الشارع
جاسر : معلش مؤقتا لحد ما شقتنا تخلص
نظرت اميره ناحيه النافذه … وانطلق جاسر الى المنزل ….

قبل ساعتين فى المستشفى
كان احمد يتابع حوريه وحزن عليها حتى رئها تفقد الوعى شيئا ف شيئا وقبل ان تسقط حملها على يده ..
احمد : دكتووور يجى هنا يا جمــاعه
سهير بخضه : بنتـى
الممرضه : خير فى ايه ؟
احمد : انتى لسه هتتكلمى شوفيلنا اوضه ودكتور بســـرعه
الممرضه :حاضر حاضر
حاول احمد افاقتها ولكن بدون جدوى
كريم : محمد ما تشوف جاسر عمل ايه ؟
محمد : والله عندك حق انا نسيته خالص .. ربنا يصبرهم
ولكن قبل ان يتصل وجد البنات امامه
أسيل : محمد متعرفش اميره فين ؟
داليا : والنبى يا محمد تسئل جاسر .. انا عارفه مش هتستحمل كل ده
كريم : اهدوا ان شاء الله هتكون كويسه
محمد : يا جماعه اهدوا انا هكلموا دلوقتى اهو ……..

نامت اميره فى السياره من كتر الدموع التى انهالت من عينيها … وكان جاسر ينقل بصره اليها تاره والى الطريق تاره .. يئلمه قلبه انها تزوجته رغما عنها .. فقدت اباها … تركت اهلها ….. حتى وصلوا ….
جاسر : اميره اميره …. وجدها نائمه بعمق .. فحملها ودخل الى الفيلا وقام بوضعها على سريره وتغطيها وذهب الى الخارج ليقاطعه رن هاتفه ..
جاسر : الو
محمد : ايوه يا جاسر .. عملتو ايه واميره عامله ايه؟
جاسر : كتبنا الكتاب .. بس اميره مش كويسه خالص .. هى نايمه دلوقتى
محمد : طيب احنا هنبقى نيجى نطمن عليها
جاسر : سبوها يومين يا محمد .. اانا هكون معاها .. ايه الاخبار عندكم
محمد : الدكاتره بيحاولوا بس الظاهر مفيش فايده .. الله يرحمه وحوريه اغمى عليها ونقلوها اوضه دلوقتى هنروح نطمن عليها وطنط سهير حالتها حاله مبطلتش عياط …
جاسر : ربنا يصبرنا جميعا .. ابقى طمنى
محمد : حاضر مع السلامه
جاسر : سلام

كان احمد جالسا بجانبها فى الغرفه وسمعها تردد كلمات غير مفهومه حتى سمع ..
حوريه : بابا امــيره زيــاد
احمد : حوريه انتى كويسه ؟
حوريه : بابااااا متسبنيش
احمد : حوريه فوقى
حوريه : ايه ده انا فين ؟
احمد : فى المستشفى اغمى عليكى
حوريه وقامت مفزوعه : بابا .. بابا مستنينى
امسكها احمد : راحه فين يا حوريه خليكى انتى تعبانه
حوريه : وانت مالك ابعد عنى .

دخل اليها جاسر وجلس بجانبها وجدها تتصبب ماء على وجهها فقام بعمل كمادات لها وسمعها تكلم نفسها
اميره : انا مقصدش والله ما اقصد اعمل كده بس انا مش بحبه ومش عايزه اظلمه يابابا متسبنيش … ارجع يا بابا هعمل الى انت عايزه … محدش عايز يشوفنى تانى
ظل جاسر بعمل الكمادات وهو يمرر اصابعه بين خصيلات شعرها

ذهبت حوريه الى غرفه والدها لتهزه بعنف ..
حوريه : بابا انا عارفه انك لسه عايش قوم يا بابا متسبناش لوحدنا العيله بتدمر من غيرك الحقنا يا بابا ارجووووك ارجعلنا
الدكتور : خلاص مفيش امل .. اللى بتعمليه ده مينفعش
حوريه بعصبيه : جرب تاااااااااااانى
الدكتور : يا انسه بقولك
حوريه : بقوولك جررررررررب
وبعد لحظات عــــاد النبـــض واشتغلت الاجهزه
الدكتور : دى معجزه بجد ده كان فاقد كل حاجه ازاى حصل ؟
حوريه بدموع : بابا
الدكتور : اخرجى دلوقتى هننقلوا العنايه المركزه لحد ما يبقى كويس
حوريه بفرح : حاضر
***********************************

خرجت حوريه من الغرفه بدموعها وهى مبتسمه ..
حوريه : بابا عايش .. بابا عايش
سهير : انتى بتقولى ايه ؟
حوريه : والله بابا عايش وهينقلوه العنايه المركزه علشان يبقى كويس
سهير : احمدك يارب .. احمدك يا رب
احمد بأبتسامه : انتى كويسه دلوقتى ؟
حوريه : الحمدلله
كريم ومحمد : ما تتصلوا يا جماعه بجاسر
احمد : امال فين البنات ال كانوا هنا
كريم : روحوا
محمد : انا بكلمه اهو جرس ……

فاق جاسر على رن هاتفه بأستمرار ..
جاسر : مش قولتلك تصبر يا محمد
محمد : عمو عز نبضه رجع وهيتنقل العنايه المركزه
جاسر : انت بتتكلم بجد
محمد : اه والله .. طمن اميره
جاسر : حاضر سلام سلام

جاسر بأبتسامه واســـعه : اصحـــى يا اميره قومى عندى ليكى خبر حلو
اميره وهى تفتح عينيها : ايه ده انا فين وانت بتعمل ايه هنا ؟
جاسر : عمو عز عايش
اميره بصدمه : انت بتقول ايه .. بجد ؟
هز جاسر رأسه بالأيجاب وهو على نفس الابتسامه
اميره : عايزه اروح
جاسر : استنى انتى نسيتى ال حصل
اميره : طيب هعمل ايه ؟؟؟
جاسر : اكيد حد منهم هيحاول يجى
اميره : تفتكر ؟
جاسر : وحتى لو انا مش كفايه ولا ايه ؟
اميره :جاااسر
جاسر : يا قلب جاسر
اميره : احترم نفسك
جاسر : حاااااااااااااضر

حوريه : ايه يا زياد مسمعتش صوتك ولا شوفت فرحتك ان بابا عايش ؟
زياد بدموع : انا ضيعت اختى يا حوريه ضيعتها
حوريه : هتلاقيها مع جاسر .. روحلها ورجعنا تانى يا زياد
زياد : تفتكرى هتسامحنى ؟
حوريه : انا جايه معاك
زياد : يلا
حوريه : بس احنا منعرفش البيت !!
زياد : استنى احمد يجى معانا
حوريه : طيب

وصل الثلاثه الى الفيلا …….
جاسر : اكيد الصوت ده هما
اميره : بجد ..
وقبل ان يجيب وجدت اميره حوريه وزياد امامها
زياد : انا اسف يا اميره .. مكنش قصدى . عمرى ما كنت قاسى كده على حد ابدا
حوريه : سامحينا يا اميره مكناش نقصد
قامت اميره واحتضنتهم بدموعها
اميره : انا مليش غيركوا اصلا
زياد : بس انتى بتعملى ايه هنا ؟
جاسر : مراتى
زياد : كتبتوا الكتاب ؟
جاسر : بالظبط كده
زياد : مبروك .. يلا تعالى معانا البيت علشان نحضر الحاجه ونروح بكره لبابا
جاسر : ممكن تروحى يا اميره عادى
اميره بهدوء : انا مش همشى يا زياد خلاص مينفعش لازم اكون هنا وهاجى الصبح مع جاسر
لم يتوقع جاسر هذا الرد منها فنظر لها بصدمه ….
جاسر : انتى بتتكلمى بجد ؟
اميره : انا خلاص بقيت مراته هعيش هنا فتره صغيره وبعد كده هنروح بتنا .. الامر الواقع ..
زياد بأستغراب اختلافها : طيب
حوريه : انتى بتتكلمى بجد ؟ هتعيشى معاه ؟
اميره : ايوه
زياد : يلا احنا يا حوريه
حوريه : ماشى يلا
زياد : سلام يا اميره
اميره : سلام

جاسر وهو يجلس بجانبها ويمسك يدها : رضيتى عنى يعنى ؟
اميره وهى تسحب يدها : جاسر احنا زى ما احنا متجوزين على الورق وبس مفيش حاجه هتتغير …..
جاسر بسخريه : اااااه فهمت
اميره : طيب بعد اذنك اانا عايزه انام شويه
جاسر : براحتك ..أنا ف الاوضه الى جمبك. تصبحى على خير
اميره : وانت من اهله ….
***********************************

وفى الصباح استيقظت اميره على صوت خبط على الباب …
اميره : ادخل
جاسر : صباح الخير
اميره وهى تعتدل : صباح الخير
جاسر : يلا علشان نروح لعمى ف المستشفى
اميره : حاضر هقوم البس
جاسر : انا مستنيكى تحت
اميره : ماشى

قامت اميره لتقف امام المراه لترى وجهها الحزين ثم ابتسمت عند تذكرها ان والدها على قيد الحياه .. دخلت الحمام لتاخذ حماما وتوضأت وصلت وظلت تدعو ربها وتحمده ثم قامت وارتدت ملابسها ونزلت لجاسر ..

نزلت اميره لتراه جالس فى الحديقه وشارد الذهن ..
اميره : انا خلصت نقدر نمشى
جاسر : اقعدى افطرى الاول انتى مكلتيش حاجه من امبارح
اميره : لا مليش نفس شكرا
جاسر : على الاقل اشربى حاجه
اميره : والله مش عايزه حاجه لو عوزت هطلب
جاسر وهو ينظر لها : على راحتك
اميره : مش يلا بقى
جاسر : يلا

فى المستشفى
كانت سهير تقرا القراءن وتدعو الله ان يتم شفاء زوجها على خير .. حتى جاء حوريه وزياد ..
زياد : صباح الخير يا ماما . بابا عامل ايه
سهير : صدق الله العظيم .. صباح النور يا زياد . الدكتور لسه داخل يشوفه
حوريه : انتى كويسه يا ماما
سهير : الحمدلله على كل حال ..
زياد : احنا روحنا ل اميره يا ماما
سهير : هى السبب ف تعبه ده
حوريه : معلش يا ماما الحمد لله ان بابا رجعلنا تانى
سهير : وهى فين
زياد : اكيد زمانهم ف الطريق
حوريه : خلاص بقى يا ماما . واطمنى يا ستى اتجوزت هى وجاسر
سهير : ايه ده كتبوا الكتاب
حوريه : اه احنا كمان استغربنا
سهير : ما كان من الاول لازم يتعب يعنى
ليقاطعهم الدكتور …
الدكتور : المريض فاق نسبيا وحالته مستقره نوعا ما بس هو بيسئل على اميره وجاسر انتم ؟
ليجيب حوريه وزياد : لا يا دكتور هما ف الطريق
سهير : ممكن اشوفه
الدكتور : اه بس مش كتير لو سمحتى
سهير : حاضر

لتدخل سهير اليه وتمسك يد زوجها ..
سهير : الف سلامه عليك يا حبيبى
عز بتعب : لازم اتعب يعنى علشان اسمع الكلام الحلو ده
سهير : لو كنت سبتنى مكنتش هرضى عليها ابدا
عز : هى فين يا سهير
سهير : جايه مع جاسر
عز : كتبوا الكتاب ؟
سهير : انت ال قولتلهم ؟؟
عز : اه كانت وصيتى ليهم .. بس ربنا اراد انى ارجعلكو تانى
سهير : الحمدلله والشكر لي

كان حوريه وزياد فى الخارج حتى وصل اميره وجاسر ..
اميره : بابا عامل ايه
زياد : الدكتور بيقول فاق نسبيا وكان بيسئل عليكو
اميره : طيب ندخل
زياد : اه ماما جوا
ليدخل جاسر واميره اليه …
عز : سبينا شويه يا سهير
سهير : حاضر
عز بأبتسامه بسيطه لتعبه : الف مبروك
اميره ببكاء : حمدالله ع السلامه يا بابا . انا اسفه اوى
عز : خلاص يا اميره انا كويس
جاسر : حمدالله على السلامه يا عمى
عز : الله يسلمك يا حبيبى
اميره : انت كويس صح
عز : كويس يا حبيبتى متقلقيش
جاسر : مش عايز حاجه ياعمى اجبهالك
عز : عايز طلب واحد بس منكو
جاسر واميره : اطلب يا بابا/عمى
عز : تخلو بالكو من بعض ومتسبوش بعض ابدا
جاسر واميره وهما ينظران لبعضهما : حاضر
عز : سبونى بقى عايز ارتاح شويه
ليخرج الاثنين وهم يفكرون فيما طلبه هل سيفعلونه ؟؟
*******************